Aşkabat’ta bir gurbet akşamıdır
ve yeni bir hasrettir
her akşam
sokaktaki son çocukların cıvıltıları
ve anne sesleri
uzaktan geçen tren takırtılarına karışır
tak tak
tak
tak tak
Grozny istasyonunda iri kalpaklı Çeçenler
hınçla bakarlar düşmanlarına
elleri kamalarındadır
yıl bindokuzyüzkırkdört
şubat yirmiüçtür
sürgün trenleri gelir takırtılarıyla
duman içinde
tak tak
tak
tak tak
kurt gibi yanar gözler
kamalar sıyrılır
trenlerin önü can pazarına döner
mitralyözler takırdar
tak tak
tak
tak tak
bir Kumuk türküsü dolanır şimdi dilime
“biz barabız Sibir digen illege
er ulan barsa qaytmas yerlege”
öz kardeşim hey
içim bir bana yanmaktaysa
bir de sana yanar
bilirsin bilirim
ve bir Kumuk sitemidir Şubat’a
ve kavuşmak üzere
hasretle sana yazdığım
Argun BOZKURT 13.02.2019