sen beni tanırsın
sen
kaç yüzyıldır çarmıhlara gerildiğim
bilirsin sen
cellatların kirli elleriyle
ilk değil darağaçlarına çekilmem
ve fidan fidan kırılıp
ilk değil
tankların paletlerinde parçalandığım
uzun lafın kısası
sen beni tanırsın
çocuk damlar kalemimden benim
acemi ve savunmasız
ama dirençli
dimdik
bilirsin sen
şimdi yine dört yan düşmandır
düşman bir yana
korku da ihanete dönmüştür
dayanılmazdır artık bu şehir
sızıdır
infilaktır içten içe
uzakta mavi polis lambaları yanıp sönerken
bir sigara közü gibi
çökerim tenhasına gecenin
ve Elbruz’da Almina saçını rüzgara serip
hüzünle çalarken mızıkasını
ben bir izli mermi gibi
yanarım
ben bir izli mermi
ağlarım
Argun BOZKURT